كلمات ويژه اي را بكار مي برد و لحظه به لحظه گزارشي مي داد از آنچه كه در حال وقوع است .

كسي كه بارها به اتاقمان سر زده بود ، صحبت ها كرده بوديم، سؤالاتم را پاسخ گفته بود ، دريچه اي برايم گشوده بود ،‌آن گنجه ي گرانبها را در اختيارم گذارده بود و به قول خودش « برايم پدري شده بود » ،‌آن شب متفاوت بود . اين را به خودش هم گفتم . بلافاصله جواب داد : تو مرا خوب شناخته اي . از همان اول اين را فهميدم . تو بازيگوشي ،‌تو عاقل ، تو فهميده …

لبخندي بر من جاري شد . بوسيدمش و برگشتم .                                                                                              

فكر كن … چه خنده اي از اعماقت بر مي خيزد آن گاه كه زيركانه مخفي مي شوي از ديد تمام آنها كه هر روز روزمرگي به ارمغان مي آورند!

لحظه اي بنشين . ديده بر هم نه ، آرام به روزمرگي ها بينديش.

اينجا هديه اي است …